เรื่่องเสียว ขุมทรัพย์สุขสำราญ (ตอนที่ 2 จบ)

แดดรุ่งเช้าลอดผ่านกิ่งใบของต้นไม้ที่สูงสูงเด่นขนาดสามคนโอบลงมา สองข้างทางเป็นป่าทึบ เถาวัลย์เกี่ยวเนื่องระโยงระยาง ขบวนคาราวานแผนกเดินทางเพื่อติดตามหาผู้หาย อันมีข้างนายเป็นสายธารรวมทั้งน้อง ข้างนายพรานนำทางอาทิเช่นรินทร์และก็นายพรานท้องถิ่นคู่ใจอีกสามคนหมายถึงเขาหิน วัยห้าสิบเศษ บดหมากจนถึงปากแดงฉานไปหมด รูปร่างกำยำแข็งแรง จิต วัยสามสิบห้า รูปร่างแบบบางแม้กระนั้นแข็งเกร็ง ชอบอมฝิ่นไว้ภายในปาก ลีลาจิตใจเบิกบาน หัวเราะร่วนตลอดระยะเวลา เส่งชายหนุ่มชาวเขาวัยยี่สิบห้า อาการบึกบึน ไม่พูดไม่จา เงียบๆอะไรแล้วก็ข้างผู้รับจ้างซึ่งมีนายเลา เป็นหัวหน้าลูกหาบปริมาณสิบห้าคน
ทั้งผองเริ่มเดินทางจากที่พักของรินทร์มาตั้งแต่เช้าตรู่ ตลอดทางก่อนหน้าที่ผ่านมา รินทร์เดินนำหน้า สายตาดูปัดกวาดทั่วรอบๆ โทรศัพท์เคลื่อนที่ไรเฟิลคู่มืออย่างไม่ประมาท โดยมีเกวียนของนายทั้งคู่ตามมา มีจิตแล้วก็เส่งคุ้มครองอยู่ทางซ้ายแล้วก็ขวาของเกวียน ส่วนเกวียนอีกสองลำสำหรับบรรทุกสัมภาระ ถูกควบคุมโดยลูกหาบตามมาติดๆโดยหน้าผาปฏิบัติหน้าที่คุ้มครองด้านหลังขบวน ข้างนายโดยเฉพาะอย่างยิ่งน้อง นั่งดูสองข้างทางอย่างตื่นตาตื่นใจเพราะว่าเป็นครั้งแรกของคุณ ที่ได้เดินทางเข้ามาในป่าลึกขนาดนี้ เสียงนกผิดหู ทั้งเสียงร้องของสัตว์ต่างๆที่คุณไม่เคยรู้ ดังแว่วมาให้ได้ยินตลอดระยะเวลา
“ว
รินทร์..” หญิงสาวเรียก หนุ่มน้อยหันมามองดู คุณผงกศีรษะเป็นเชิงเรียก เขาก็เลยลดความเร็วของฝีเท้าลงจนกระทั่งมาเดินตีคู่กับเกวียนของผู้ว่าจ้าง
พวกเราจะใช้อะไรเป็นเครื่องนำทางล่ะ ว่าพี่ไชยาไปทางไหน..”คุณถามพลางดูสองข้างทาง รินทร์ชำเลืองมองต้นขาอวบที่อยู่ภายใต้กางเกงเดินป่ารัดรูป โหนกเนื้อกลางลำตัวนูนขึ้นมากระทั่งเห็นได้ชัด ในหัวยังจำภาพเปลือยเปล่าที่พักผ่อนบิดร่างไปๆมาๆอยู่บนเตียงเมื่อคืนได้อย่างติดตา
ผมพอเพียงจะทราบอย่างคร่าวๆครับผม ว่าคุณผู้ชายไชยาใช้ทางไหนสำหรับการเริ่มเดินทาง คุณหญิงอย่าเป็นห่วงไปเลยขอรับ
ว่าแต่ว่าคืนวันนี้พวกเราจะพักที่แห่งไหนล่ะ..” ธารถามมาบ้างหางตามองเห็นแวบๆว่านายพรานชายหนุ่มแอบชำเลืองดูเป้าน้องสาวของตนเอง เพียงพอชำเลืองดูดูบ้างก็จำเป็นต้องกลืนน้ำลายเนื่องจากว่าเป้าของน้องสาวมันอ้วนนูนจนกระทั่งเกือบจะไม่ต้องจินตนาการถึงโหนกเนื้อด้านในเลย นี่ถ้าเกิดไม่ต้องเกรงอกเกรงใจนายพรานชายหนุ่มแล้วก็ผู้อื่นเขาต้องการจะขอให้พักขบวนซักครู่เพื่อเข้าไปปล่อยอารมณ์ในเนินพื้นที่อยู่ด้านในกางเกงรัดรูปนั้นให้หายต้องการเสียก่อน และหลังจากนั้นก็ค่อยเดินทางต่อ
วันนี้พวกเราจะพักในเขตที่เรียกว่าบ่อน้ำผีสิง ซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ราวๆห้าชั่วโมงครับผม” วรินทร์แหงนจากเนินเนื้อเจ้าเนื้ออูมของหญิงสาว หันไปตอบลำธาร
บ่อน้ำผีสิง…” หญิงสาวทวนคำ ทำท่าขนลุก “…ชื่อน่าสยดสยองจังเลย..”
เพราะเหตุไรถึงเรียกสระผีสิงล่ะ..” ลำธารถาม รินทร์หัวเราะหึๆเมื่อมองเห็นเจ้านายสาวทำท่ากลัว
มันเป็นความเชื่อของประชาชนแถวนี้ครับผม..” เขาชี้แจง “…ว่ากันว่า วันดีคืนดีจะมีอะไรบางอย่างในสระ โผล่ขึ้นมาฉุดดึงผู้ที่นอนอยู่แถวนั้นลงไปในน้ำ แล้วไม่โผล่ขึ้นมาอีกเลย..”
หญิงสาวหันไปมองหน้าพี่ชายด้วยความรู้สึกบอกผิด
พวกเราหาที่พักที่อื่นๆมิได้หรอ…” ลำธารถามรินทร์เนื่องจากทราบดีว่าน้องสาวไม่ต้องการนอนพักในที่อย่างงั้น รินทร์สั่นหน้า
มิได้หรอกนะครับ…” เขาตอบกล้วยๆ“…ตรงนั้นสบายที่สุดแล้วเพราะเหตุว่าอยู่ใกล้น้ำแล้วก็ก่อนหน้านี้ เวลาจำเป็นต้องค้างแรมผมก็นอนกับคนของผมตรงนั้นทุกคราว ก็มองไม่เห็นมีอะไรเลย..”เขาหัวเราะเบาๆ
“…
คุณหญิงอย่ากลัวไปเลยนะครับ…” นายพรานชายหนุ่มปลอบโยน “…พวกเรามาตั้งคนไม่ใช่น้อย ผมยืนยันว่าคุณหญิงจะไม่มีอันตรายอย่างไม่ต้องสงสัย ร้องขอเพียงแต่ว่าหากจะเดินไปไหน ก็ให้พรานของผมเดินไปเป็นเพื่อนด้วยเท่านั้น ว่ากันตามความเป็นจริง มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกครับผม เพียงแค่รอบๆนั้นมันสงบเงียบ เพียงพอตอนกลางดึก ประชาชนก็สร้างภาพกันขึ้นมาเอง ไม่ใช่เรื่องผีสางอะไรอย่างที่เขาเล่ากันหรอกนะครับ..”
น้องจ้องหน้าเขาอย่างยังไม่แน่ใจ แต่ว่าคุณตกลงปลงใจแล้วว่าจะร่วมเดินทางไปด้วย ฉะนั้น หากเพียงแค่เรื่องเพียงนี้ก็ทำให้คุณกลัวเสียแล้ว ในอนาคตยังมีเรื่องมีราวที่คอยคุณอยู่ แล้วคุณจะร่วมเดินทางไปได้เช่นไร
หากคุณยืนยันแบบนั้น ฉันจะเชื่อตามใจ…” คุณพูดเสียงค่อยผู้ชายก้มศีรษะยิ้มหันหลังจะเดินกลับไปนำหน้าขบวนต่อ หางตาชำเลืองเข้าไปในสาบเสื้อที่ติดกระดุมอย่างล่อแหลมของหญิงสาวเห็นเนินอกขาวนวลชั่วช้าแวบหนึ่ง รินทร์กลืนน้ำลายก่อนที่จะตัดใจเดินไปด้านหน้าถัดไป

สองชั่วโมงผ่านไป ทางที่ขบวนเดินผ่านเงียบสนิท ใบไม้แล้วก็ก้านไม้รอบๆนั้นนิ่งไม่กระดุกกระดิก ไม่มีเสียงสัตว์ให้ได้ยินแม้แต่น้อยรินทร์ชำเลืองหันไปมองดูข้างหลัง นายทั้งคู่นั่งหลับตา อิงร่างกันอยู่บนเกวียนด้วยความอ่อนล้าล้าจากการเดินทาง คนของเขายังเดินสบายเนื่องจากว่าแต่ละคนผ่านการเดินป่ามาจนเคยชินแล้วเสียงที่ได้ยินมีเพียงแค่เสียงย่ำเท้ารวมทั้งเสียงล้อเกวียนที่ดังกรอบแกรบในตอนที่ผ่านใบไม้แห้งที่หลุดร่วงลงมา
พระอาทิตย์ตรงหัว ขบวนเกวียนมาพักทานข้าวในร่มไม้ที่อยู่ติดตีนเขาลูกเล็กกรุ๊ปผู้รับจ้างจัดเตรียมถือห่อของกินที่จัดแจงไว้สำหรับเป็นเสบียงกรังมื้อเที่ยงตรงออกมานั่งล้อมวงรับประทานร่วมกัน
คุณผู้ชายกับคุณหญิงนั่งทานบนเกวียนก็ได้ครับ ไม่ต้องลงมาหรอก..” วรินทร์พูดเมื่อมองเห็นนายขยับเขยื้อนตัวจะลงมาจากเกวียน น้ำกลับขึ้นไปนั่งดังเดิม แต่ว่าน้องยังคงกระโจนลงมาจากเกวียน เอื้อมมือไปจับไรเฟิลที่วางอยู่บนที่นั่ง หันมาทางเขา
ฉันยังไม่หิวหรอก…” หญิงสาวหันมาบอกพลางมองดูไปบริเวณ“…ไหนก็มาถึงนี่แล้ว คุณช่วยพาฉันไปพบเป้าทดลองฝึกมือมองหน่อยสิ..”
รินทร์มองตาโต ยิ้ม เพราะเหตุว่ารูปร่างของหญิงสาวไม่กล่าวว่าจะเป็นนักยิงปืนที่ดีแม้กระทั้งหน่อยเดียว รูปร่างเปรียวบางภายใต้ชุดเดินป่ารัดแนบเนื้อ แลเห็นอกพุ่งสูงเด่น ลาดลงมาตามท้องที่แบนราบ รับกับเนินพื้นที่เจ้าเนื้ออูมข้างล่าง คุณน่าจะเป็นดารานางแบบมากยิ่งกว่าจะมาเดินป่าอย่างนี้ แต่ว่าเขาก็ไม่ต้องการที่จะอยากขัดใจ
แล้วแต่คุณหญิงสิครับผม ถ้าเกิดรู้สึกว่ายิงได้..” เขาพูดเสียงยิ้มน้ำหัวเราะแผดเสียงมาจากบนเกวียน
ปลดปล่อยเขาเถิดรินทร์ ให้ไปทดลองยิงมอง สักครู่ปวดเมื่อยมือก็เบื่อเองโน่นแหล่ะ”
หญิงสาวหันมาค้อนผู้เป็นพี่ชาย
เล็กต้องการทดลองดูเพียงเท่านั้นแหล่ะจ้ะ ไหนก็มาถึงนี่แล้วถ้าเกิดมิได้ยิงปืนเลย มันก็ราวกับมิได้เข้าป่า…” คุณหันมาทางเด็กหนุ่ม “…คุณพาไปเถิด ให้พี่โตทานผู้เดียวไปก่อน แล้วประเดี๋ยวพวกเราค่อยกลับมาทานคราวหน้าก็ได้” นายพรานชายหนุ่มก้มศีรษะยิ้มให้ หญิงสาวรีบเดินนำหน้าเขาเข้าไปในดงข้างๆเพื่อฝึกซ้อมยิงปืน

ไหนล่ะ ยิงที่ไหน..” หญิงสาวหันมาถามภายหลังที่นายพรานชายหนุ่มพาเดินมาชั่วช้าเหงื่อซึม รินทร์ซึ่งเดินตามข้างหลังหญิงสาวรวมทั้งรอชี้บอกทาง แอบลอบมองบั้นเอวเนื้อแน่น บั้นท้ายผายที่แลเห็นจากข้างหลัง บอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของเนินเนื้อข้างหน้าที่อ้วนอูมจนถึงแทบจะล้นออกมาจากเป้า ภาพที่มองเห็นข้างหน้ารวมทั้งที่จำได้จากเมื่อคืนนี้ ทำให้ท่อนเนื้อของเขาแข็งดันเป้าขึ้นมาเป็นลำอีกรอบอย่างช่วยไม่ได้ เขาฝืนยิ้มพลางชี้ขึ้นเขาต้นไม้ที่แลเห็นลิบตา

หญิงสาวแหงนดู ก็มองเห็นนกเงือกเกาะอยู่บนต้นไม้ ห่างออกไปโดยประมาณสามสิบเมตร
โน่นแหล่ะนะครับ คุณหญิงยิงตามอัธยาศัยเลยขอรับ..” วรินทร์กล่าวพลางหลบมายืนข้างหลัง เพื่อคุณดูเป้าได้อย่างสะดวก
หญิงสาวหันมามองหน้าเขาก่อนที่จะบรรจงเล็งศูนย์ปืนจนถึงเห็นนกเงือกอยู่ในกากบาท กลั้นหายใจก่อนที่จะลั่นไกยิง
เปรี้ยง!!!
อุ๊ยตาย…” หญิงสาวอุทาน แรงสะท้อนของไรเฟิลในมือทำให้ร่างเซมาปะทะร่างเล็กแม้กระนั้นแข็งเกร็งที่ยืนอยู่ด้านหลัง
รินทร์เอื้อมมือมาคว้าร่างของหญิงสาวเพื่อไม่ให้สะดุดล้ม แต่ว่าก็จำต้องตกใจเมื่อมีความคิดว่าสองมือที่โอบยึดร่างคุณไว้ มันตะครุบเอาสองเต้าของคุณไว้เต็มกำมือ สัมผัสที่ได้รับมันเต็มไปด้วยความหยุ่น แน่นกระชับมือ แต่เพียงครู่เดียว เขาก็รีบปล่อยมือออก
อุ๊ยตาย…” หญิงสาวอุทานอีกรอบ เมื่อมีความรู้สึกว่าหน้าอกเต่งตึงถูกสัมผัสโดยมือของคนที่อยู่ข้างหลัง แล้วก็ที่สำคัญ บั้นเอวแน่นกระชับที่กระทบด้านล่างของเขา จนกระทั่งรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งกลางลำตัวเขาที่บั้นท้ายของคุณสัมผัสโดน
ขออภัยนะครับ..” วรินทร์รีบพูดขออภัยเมื่อมองเห็นหญิงสาวหันมาดู หน้าแดงกล่ำ ไม่มั่นใจว่าเขาเจตนาหรือบังเอิญสัมผัสหน้าอกของคุณกันแน่ แม้กระนั้นที่คุณมั่นใจอย่างหนึ่งก็คือท่อนเนื้อในกางเกงเดินป่าของเขามันแข็งเช่นเดียวกันกับหิน รวมทั้งสัมผัสเพียงแค่เลวทรามแวบบอกให้รู้ดีว่ามันมีขนาดไม่ต่างอะไรจากของพี่ชายคุณเลย
หญิงสาวยืนนิ่งเงียบอยู่ชั่วประเดี๋ยว ก่อนที่จะทำเป็นไม่สนใจเดินไปข้างหน้าแล้วก็ทดลองฝึกซ้อมยิงโน่นยิงนี่อีกซักพัก ก่อนที่จะเดินกลับมาหาเขา
พวกเราตรงข้ามดีมากกว่า..” หญิงสาวกล่าวแทบเป็นเสียงกระซุบกระซิบ บริเวณใบหน้าสีชมพูไก๋ไปดูทางที่จำเป็นต้องเดินกลับเกวียน
รินทร์ก็เห็นด้วยเนื่องจากร่างที่เซมาปะทะร่างของเขาเมื่อครู่ มันเปี่ยมไปด้วยพลังที่ทำให้เขาป่วนปั่นไปหมด หนั่นเนื้อข้างหลังที่แนบกับท่อนข้างล่างของเขามันแน่นกระชับราวติดสปริง ถึงจะเป็นเพียงแค่แป๊บเดียว แต่ว่าก็ทำให้เขาอึดอัดไปอีกทั้งร่าง
รินทร์นำหญิงสาวกลับมายังเกวียนเพื่อคุณกินอาหารร่วมกับพี่ชาย ส่วนตัวของเขาไปนั่งทานรวมกับนายพรานคู่ใจ ซึ่งตลอดระยะเวลา หญิงสาวมิได้หันกลับมาดูเขาอีกเลย

ขบวนคาราวานเริ่มเดินทางต่อภายหลังจากกินอาหารเที่ยงตรงเสร็จเป็นระเบียบเรียบร้อยแล้ว รินทร์ยังคงเดินนำหน้าขบวนอย่างเคย นายทั้งคู่นั่งอยู่บนเกวียน สายธารเมื่อเริ่มเดินทาง ก็หลับพักเพื่อเก็บแรงไว้ ส่วนหญิงสาวนั่งดูร่างของนายพรานชายหนุ่มที่เดินอยู่ข้างหน้า นานๆครั้งจะได้ยินเสียงเขาเรียกนายพรานคู่ใจเข้าไปปรึกษาหารือถึงทาง เมื่อระบุได้และจากนั้นก็ออกเดินนำหน้าอย่างเดิม

ภาพของนายพรานชายหนุ่มที่คุณมองเห็น ทำให้คิดย้อนถึงสถานะการณ์เมื่อในระหว่างที่ฝึกซ้อมยิงปืน หญิงสาวทราบจากประสบการณ์ที่อยู่ร่วมกับพี่ชายว่าเมื่อพี่ของคุณมีอารมณ์ ท่อนเนื้อนั่นของเขาจะแข็งขึ้นมาซึ่งคุณมองเห็นจนเคยชินตา แต่ว่าเมื่อสักครู่นี้ คุณคิดไม่ออกว่านายพรานนำทางมีอารมณ์เพราะอะไรจะกล่าวว่าเป็นเพราะเหตุว่าคุณ แม้กระนั้นคุณก็คิดออกว่าคุณวางตัวดีมาตลอด รวมทั้งจากคำยืนยันของผู้อำนวยการสถานีกักสัตว์ว่าวรินทร์เป็นผู้ที่เชื่อใจได้ในทุกๆเรื่อง โดยยิ่งไปกว่านั้นเรื่องสตรี ทำให้คุณรู้สึกประหลาดใจสำหรับการเปลี่ยนของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบๆเป้า
หญิงสาวยิ้มน้อย หรือนายพรานชายหนุ่มก็แอบรักคุณ แม้กระนั้นก็ไม่น่าจะใช่ เพราะเหตุว่าเขามิได้ออกอาการอะไรออกมาแม้กระทั้งนิดหนึ่ง อาจจะปฏิบัติหน้าที่เป็นนายพรานนำทางเพียงแค่นั้น แม้กระนั้นเรื่องแบบนี้ปิดกันได้ไม่นานหรอก ยิ่งจำเป็นต้องเริ่มเดินทางมาด้วยกันอปิ้งนี้ ซักวันหนึ่ง เขาก็จะต้องแสดงความรู้สึกออกมาให้คุณมองเห็นเองโน่นแหล่ะ…

แดดในที่สุดลับตาไป ขบวนคาราวานมาพักรอบๆสระน้ำแห่งหนึ่งล้อมด้วยพรรณกล้วยไม้หลากประเภท ส่งกลิ่นหอมคลุ้งไปทั่วไก่ป่าฝูงเล็กเดินมาริสระและก็ก้มตัวจิกดื่มน้ำอย่างเงียบเชียบเก้งยืนเล็มใบไม้อยู่อย่างเงียบๆ ทิวภาพยามนี้ สวยสดงดงามกว่าที่นายพรานนำทางเอ๋ยถึงไว้อย่างเทียบไม่ได้ หญิงสาวคิดพลางดูความงดงามบริเวณตัว คุณมองไม่ออกเลยว่าเพราะอะไร ที่ที่นี้ถึงได้มีชื่อน่าขนลุกแบบนั้น พี่ชายของคุณเดินไปยืนอยู่ชายน้ำ มองแสงอาทิตย์ที่กำลังลับหายจากฟ้า
ตรงนี้น่ะหรอ ที่เรียกว่าสระผีสิง..” หญิงสาวถามลอยๆระหว่างที่ลูกหาบต่างกางเต้นท์เพื่อเป็นที่พักของคุณรวมทั้งพี่ชาย อีกส่วนใดส่วนหนึ่งกำลังก่อกองไฟสำหรับตระเตรียมหุงต้มแล้วก็ใช้เป็นรั้วสำหรับปกป้องอันตรายช่วงเวลากลางคืน
ขอรับ ตรงนี้แหล่ะ สระผีสิง..” วรินทร์ตอบช่วงเวลาที่นั่งถอดลูกเลื่อนแล้วก็ชำระล้างปืนคู่มือ
มองไม่ออกเลย ว่ามันน่าสยดสยองที่ไหน ฉันว่างามดีออก..”หญิงสาวยังคงสงสัย นายพรานชายหนุ่มชำเลืองมองเป้าที่ห่างจากบริเวณใบหน้าของเขาเพียงแค่เล็กๆน้อยๆเนื่องจากว่าผู้ครอบครองร่างมายืนอยู่ใกล้เนินเนื้อเจ้าเนื้ออูมที่ลอยเด่นอยู่ข้างหน้าทำให้หนุ่มน้อยกลืนน้ำลาย ต้องการจะพูดว่าไอ้ทิวทัศน์ที่เขากำลังมองอยู่เนี่ยก็งามแบบเดียวกัน แม้กระนั้นก็ฝืนตอบ
ผมบอกแล้วยังไงขอรับ ว่าอะไรมันอยู่ที่พวกเราคิดทั้งหมด ถ้าเกิดคุณหญิงไม่กลัว โน่นก็เป็นสิ่งที่ดี ด้วยเหตุว่ามีความหมายว่าคุณหญิงมีจิตใจที่แข็งแกร่ง แบบงี้ผมยืนยันว่าไปได้ทุกๆที่แหล่ะนะครับ” เขาทำเป็นไม่กล้าสู้สายตาลงจากเนินเนื้อสวยงามนั้นพลางประกอบปืนรวมทั้งใส่ลูกกระสุนปืนจัดเตรียมไว้
หญิงสาวเดินไปนั่งด้านข้างพี่ชายที่กำลังนั่งอยู่ขอบสระ
งามดีนะขา..” คุณเอ่ยกับพี่ชายเบาๆสายตามองธรรมชาติที่สวยงาม

น้ำหันมายิ้มให้ สายตามองดูลอดเสื้อเดินป่าเข้าไป เหงื่อที่ซึมออกมาทำให้อกของคุณพุ่งดันเสื้อออกมากระทั่งแลเห็นเม็ดทับทิมปลายยอดอย่างเห็นได้ชัด เนินพื้นที่อ้วนอูมใต้กางเกงเดินป่

Leave a Reply