เรื่่องเสียว ขุมทรัพย์สุขสำราญ (ตอนที่ 1)

ประเดี๋ยวคุณผู้ชายแล้วก็คุณหญิง พักในบ้านข้างหลังนี้ตามใจขอรับ ผมจะให้ประชาชนแถวนี้มาช่วยอำนวยความสะดวกให้ส่วนผมจะไปนอนที่ข้างหลัง ถ้าเกิดมีอะไรก็ให้คนไปตามผมได้ตลอดระยะเวลาครับผม” ชายวัยสามสิบเศษ กล่าวกับคนทั้งคู่ที่ต่างเดินทางอย่างเหนื่อยเหน็ด จากสถานีกักสัตว์เข้ามาในรอบๆที่เป็นเขตบ้านของเขา พลางดูคนทั้งคู่ยิ้มโดยเฉพาะอย่างยิ่งหญิงสาวที่ลงจากรถยนต์มายืนบิดกายด้วยความเหน็ดเหนื่อยขบบริเวณใบหน้าแดงกล่ำ เสื้อที่ใส่รัดแนบเนื้อเพราะเหตุว่าแฉะเหงื่อที่เกิดขึ้นมาจากความร้อนอบอ้าว เห็นหน้าอกพุ่งสูงเด่นจนถึงแทบจะมองเห็นปลายยอดที่ยกชันดันเสื้อออกมา
ไกลจังเลย…” หญิงสาวพร่ำบ่นเบาๆ“…นึกว่าจะอยู่ใกล้เสียอีก
ต้องการมาด้วยก็อย่าพร่ำบ่น” เสียงชายวัยสี่สิบเศษอีกคน กล่าวเสียงหัวเราะ หญิงสาวหันมาค้อน
เล็กมิได้พร่ำบ่นซักหน่อย ก็แค่นึกว่ามันไม่ไกลจากสถานี
ถัดไปพวกเราจะไปไกลกว่านี้ หากเพียงนี้เล็กมีความคิดเห็นว่ามันไกล ถัดไปก็จำต้องพร่ำบ่นอย่างงี้ทุกเมื่อเชื่อวันโน่นแหล่ะ” ชายคนนั้นพูดเสียงหัวเราะ ทำให้ทุกคนหัวเราะตาม หญิงสาวหันไปค้อนกราดทุกคน
เอาเถอะขอรับ ทุกคนขึ้นไปพักก่อนเหอะ สักครู่เรื่องสิ่งของผมจะจัดเตรียมไว้ให้เอง” วรินทร์ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านกล่าวรวมกับทุกคน ทำให้ทั้งคู่ขยับเขยื้อนตัวขึ้นเขาเรือน

ขบวนกองคาราวานที่จัดแจงเดินทางเข้าไปในป่าลึก ต่างโยกย้ายเข้ามาในเขตที่พักของรินทร์ ซึ่งเขาให้ทั้งคู่คนพักในเรือนข้างหลังใหญ่ ส่วนตัวเองย้ายมานนที่เรือนข้างหลังเล็กข้างหลังแทนโดยปลดปล่อยให้หญิงสาวประชาชนแถวนั้น ช่วยเลี้ยงดูความสบายสบายให้กับคนทั้งคู่ ส่วนตัวเองจะเข้าไปคุยด้วยก็เมื่อมีเรื่องมีราวที่ต้องหารือแค่นั้น ซึ่งก็ได้รับการช่วยเหลือจากราษฎรอย่างดีเยี่ยม เนื่องจากรินทร์นับว่าเป็นหัวหน้าบ้านของคนภายในบริเวณนั้น เหตุว่าเขาเป็นผู้ก่อตั้งตั้งแต่ครั้งที่พื้นที่แถวนั้นยังเป็นเพียงแค่ป่าทึบ

เสียงคุยกันเบาๆบนเรือนข้างหลังใหญ่ รินทร์ยืนอยู่ตรงสัมภาระที่จะต้องจัดเตรียม พลางชำเลืองมองขึ้นเขาบ้าน แสงสว่างตะเกียงวาบวับบอกให้รู้ดีว่าเจ้านายทั้งคู่ กำลังนั่งคุยกันอยู่ภายในห้องรับรองแขก ความนึกคิดของเขาย้อนกลับไปวันแรกที่ได้พบกับบุคคลทั้งคู่
*************************************

พวกเรากำลังตามหาคนหนึ่งที่หายเข้าไปในป่า บอกคุณรินทร์ก็ได้ว่าเขาชื่อไชยาเป็นน้องชายของผมเอง แล้วก็เป็นพี่ชายของเล็กเค้า…” ชายวัยสี่สิบเศษ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวพรรณบอกถึงความเป็นผู้ดีมีสกุล กล่าวอย่างมากจิตใจ เขาเป็น พันเอก หม่อมราชวงศ์ธาร นายทหารนอกราชการ ขึ้นอยู่กับกระทรวงกลาโหม
“…
พวกเรารู้ว่าเขาเดินทางเข้าไปหาขุมสมบัติในป่ากับผู้นำนางอีกเพียงแค่ผู้เดียว ต่อไปนี้พวกเราต้องการหาเขาให้เจอ แต่ว่ายังหาผู้นำนางเก่งมิได้ กระทั่งผู้อำนวยการของตรงนี้กล่าวให้ฟังถึงเรื่องของคุณ ทำให้ผมต้องการมาเจอและก็ร้องขอให้ท่านช่วยนำทางให้พวกเราด้วย” เสียงพูดครึ่งขอความช่วยเหลือ ทำให้รินทร์เงียบ ระลึกถึงเรื่องที่คนแถวนี้ร่ำลือกันทั่วเกี่ยวกับการที่มีคนจากกรุงเทวดาหายเข้าไปในป่า อันที่จริงแล้ว เขาพึ่งกลับจากการหาสัตว์มาส่งให้กับสถานีกักสัตว์ ภายหลังที่เดินทางเข้าป่าไปร่วมเดือน
คุณผู้ชายคงจะได้ยินมาบ้างแล้วใช่หรือไม่ใช่ครับผม ว่าคุณผู้ชายไชยาเดินทางไปไหน” เขาถาม
ได้ยินมาว่าเขาเข้าป่าไปเพื่อไปพบทรัพย์สินที่ถูกหลบซ่อนไว้ มีความคิดเห็นว่าชื่อชื่ออะไรน๊า…” ลำธารนิ่งคิด
ทรัพย์สินพระอุทัยจ้ะ” เสียงค่อย นุ่ม กล่าวเสริมขึ้นมา ทำให้รินทร์หันไปมองตามเสียง
ร่างในเสื้อผ้าชีฟองน้อยลงสีชมพูอ่อน กางเกงแล็คดำแนบเนื้ออายุราวยี่สิบหกถึงยี่สิบเจ็ดปี บริเวณใบหน้าเรียวสวย ผมยาวสลวย ริมฝีปากบางเด็ด บอกถึงความซุกซนและก็มั่นใจในตัวเองยามเมื่อร่างนั้นขยับเขยื้อนตัว เงาของหน้าอกที่มัวภายใต้เสื้อบางเบานั้น แลเห็นสองเต้าเจ้าเนื้อใหญ่กระทั่งเสื้อชั้นในแทบจะปิดไม่มิด ดันเสื้อชั้นนอกพุ่งสูงเด่นออกมา เลื่อนสายตาไปข้างล่างกางเกงแล็คดำแนบเนื้อ ทำให้เห็นตอนขาอ้วนแน่น รินทร์กลืนน้ำลาย เมื่อร่างนั้นขยับเขยื้อนตัวอีกที เนินเนื้อข้างล่างภายใต้กางเกงแนบเนื้อ ดันออกมากระทั่งมองเห็นความเจ้าเนื้ออูมของโหนกเนื้อข้างใน

อ๋อนี่น้องสาวผม ชื่อเล็กหรือหม่อมราชวงศ์น้อง” เสียงของลำธารดังขึ้น
รินทร์ผวา แหงนจากภาพที่เหม่อเมื่อสักครู่ มองเห็นหญิงสาวนั่งยิ้มให้ ทำให้เขาหน้าแดง คิดโกรธตนเองที่เสียมารยาท ไปเพ่งมองในสิ่งที่ไม่ควร แต่ว่าหนึ่งเดือนที่เขาเข้าป่าไปและก็พึ่งกลับเข้ามาเมื่อวานนี้ มันทำให้อารมณ์ที่ค้างจากการที่จำต้องเก็บแรงเก็บอารมณ์ไว้ไม่มีที่ระบายออก เมื่อเห็นภาพเมื่อสักครู่ ทำให้อารมณ์ที่เก็บไว้ลุกไหม้ขึ้นมาอีกทีอย่างช่วยไม่ได้
พวกเราต้องการให้ท่านช่วยนำทางให้พวกเราด้วย คุณจะเรียกค่าแรงมากแค่ไหนสุดแล้วแต่คุณ แล้วก็คุณจะหาผู้รับจ้างกี่คนก็ตามใจคุณ โดยข้างพวกเราจะมีฉันกับพี่โตเดินทางไปด้วย คุณอาจจะยินยอมอะไรใช่ใหม” เสียงเบาๆแต่ว่าหนักแน่นของหญิงสาวกล่าวขึ้น
รินทร์จ้องหน้าหญิงสาว อุตสาหะไม่มองดูรูปร่างของคุณเนื่องจากว่าในตอนนี้ ท่อนเนื้อในกางเกงยีนส์มันแข็งตัวขึ้นมาจนถึงเขาจำเป็นต้องขยับเขยื้อนตัวเพื่อไม่ให้มันขยายตัวขึ้นมาจนกระทั่งเห็นได้ชัดเกินความจำเป็น ปากตอบหญิงสาว
ถ้าหากทั้งคู่ท่านไม่กลัวที่จะเดินทาง ผมก็ยินดีที่จะนำทางให้นะครับ แต่ว่าจำต้องบอกก่อนว่ามันเกิดอันตรายเยอะแยะในป่าที่ผมบางทีอาจดูแลได้ไม่ทั่วถึง ด้วยเหตุนี้ คุณผู้ชายแล้วก็คุณหญิงจำเป็นต้องดูแลตนเองด้วย โดยผมจะมานะช่วยเหลือให้ได้มากที่สุด ตกลงมั๊ยนะครับ
สายธารและก็น้องหันมามองหน้ากัน ก่อนที่จะหันไปก้มศีรษะให้กับรินทร์เป็นเชิงว่าทั้งคู่เห็นด้วยสิ่งที่รินทร์กล่าวทั้งผอง
ทั้งยังสามนั่งคุยถึงการตระเตรียมที่จะจะต้องเดินทางเข้าไปในป่าลึก จนกระทั่งเมื่อตกลงกันได้ทุกสิ่งแล้ว รินทร์ก็เลยเสนอแนะให้ทั้งคู่จัดแจงเข้าไปพักในบ้านของเขา ก่อนที่จะเริ่มเดินทาง
******************************

รินทร์ทิ้งตูดยาสูบลงกับพื้น ขยับรองเท้าขยี้กระทั่งดับสนิท วันพรุ่งเป็นวันเดินทาง เขาอยากได้ให้ผู้ว่าจ้างทั้งคู่พักให้เยอะที่สุดเพื่อเก็บแรงไว้เดินทางไปสู่จุดหมายที่ไม่รู้จักอนาคต

เขาเดินขึ้นเขาบ้าน ข้างบนเงียบเชียบ บอกให้รู้ดีว่าผู้ว่าจ้างทั้งคู่กำลังพักอยู่ รินทร์ยิ้มบางส่วน กำลังจะขยับเขยื้อนตัวลงจากบ้านก็จำเป็นต้องหยุดเมื่อได้ยินเสียงบางสิ่งในห้อง ทำให้เขาเดินอย่างแผ่วเบา มาหยุดอยู่หน้าห้องซึ่งเป็นห้องของน้อง แล้วจำเป็นต้องยืนนิ่งเมื่อได้ยินเสียงด้านใน

พี่โตขา..เบาๆหน่อย เล็กเจ็บไปหมดแล้ว..” เสียงของน้องแผ่วเบา แต่ว่ามันสะท้อนไปๆมาๆในหูของรินทร์ เมื่อคิดภาพออกว่าคุณและก็พี่ชายของคุณกำลังทำอะไรอยู่
ไวเท่าความนึกคิด มือเอื้อมจับลูกบิด แล้วขยับอย่างแผ่วเบารินทร์แย้มประตูช้าๆแสงจากตะเกียงเจ้าพายุส่องลอดออกมาตามขอบประตู สายตาของเขามองหามองหาที่มาของเสียงที่ได้ยินรวมทั้งจำเป็นต้องลืมตาโพลงเมื่อแลเห็นภาพที่ปรากฏอยู่ในสายตา

แสงจากตะเกียงเจ้าพายุบนโต๊ะ ฉายให้มองเห็นร่างสวยขาวนวลของน้องนอนหงายอยู่บนเตียง บริเวณใบหน้าแดงซ่าน หลับตาพริ้ม ไม่มีเครื่องแต่งตัวใดๆก็ตามทั้งนั้น สองเต้าขนาดใหญ่พุ่งสูงเด่นแลเห็นปลายยอดแข็งยกชันขึ้นเป็นเม็ด พุงลาดลดน้อยลงมาจนกระทั่งโหนกพื้นที่นูนเด่น ไหมสวยดำสนิทปกคลุมอยู่บนเนินพื้นที่ทอดยาวหายไปตามร่องรอยแยกกลางลำตัว สองมือขยำผ้าสำหรับปูที่นอนเบาๆตามแรงผลักดันอารมณ์ที่เบาๆลุกโชนขึ้น
รินทร์มองเห็นสายธารที่นั่งเบือนหน้ามาทางเขา ก้มลงบนร่างสวยของคุณ ก่อนที่จะแนบบริเวณใบหน้าลงบนสองเต้าเคร่งนั้นปลายลิ้นแทรกจากริมฝีปากรวมทั้งตวัดอย่างแผ่วเบาบนปลายถันทั้งสองข้างสลับไปๆมาๆ
พี่โต…” หญิงสาวครวญครางเสียงสั่นเครือ เมื่อมือทั้งคู่ของพี่ชายเอื้อมมาบีบสองเต้าของคุณแผ่วเบา และก็เบาๆบีบหนักมือขึ้นก่อนที่จะลากค่อยๆมือลงมายังโหนกเนื้อข้างล่าง น้องตกใจเมื่อปลายนิ้วของพี่ชายชอนไชเข้าไปในร่องรักและก็ทั้งยังเขี่ย หมุนวนบนติ่งเนื้อ
อุ๊ยตาย..เบาๆหน่อยจ้ะ พี่โตเล็กเจ็บ” คุณครางครวญเบาๆด้วยความเสียว
เล็กถ่างขาออกนิดหนึ่งสิ พี่จะได้แหย่นิ้วเข้าไปได้ลึกๆ” น้ำกระซิบกระซาบข้างหูเบา
น้องรีบแยกสองขาของคุณออกมาจากกันเพื่อปลายนิ้วเข้าไปคลำหากลีบเนื้อข้างในได้อย่างสะดวก ร่องรักของคุณหลั่งน้ำรักจากข้างใน เอ่อซึมออกมาจนถึงลำธารสัมผัสได้ เขายิ้มนิดหน่อยเมื่อทราบว่าน้องสาวมีอารมณ์ร่วมกับตนแล้ว อีกทั้งปากมือ ต่างหมุนวนเข้าพบจุดที่สร้างความใฝ่ถึงให้คุณให้เยอะที่สุด ร่างของน้องบิดไปๆมาๆบนเตียง ยิ่งสร้างอารมณ์ให้กับเขามากเพิ่มขึ้น สองมือที่แกว่งสะเปะสะปะไปๆมาๆของน้องสัมผัสกับท่อนเนื้อของสายธารที่นั่งอยู่บนเตียง คุณหยุดนิดหน่อย ก่อนที่จะลูบไล้มันอย่างแผ่วเบารวมทั้งเบาๆรูดท่อนพื้นที่แข็งอย่างกับหินขึ้นลงช้าๆ..

“อูยย…” สายธารแหงนหน้าคร่ำครวญ เมื่อท่อนเนื้อถูกน้องสาวบีบเคล้นแล้วก็รูดขึ้นลง ปลายเล็บที่เขี่ยไปๆมาๆบนพวงเนื้อข้างล่างยิ่งสร้างความเสียวให้เขาจนกระทั่งทนไม่ได้
อุ๊ยตายอย่าเลยจ้ะพี่โต ประเดี๋ยวคุณรินทร์ขึ้นมาแล้วมันจะไม่ดี..” น้องระล่ำระลักกล่าวขึ้น เมื่อมีความรู้สึกว่าพี่ชายของคุณตะกายขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัว จับต้นขาของคุณแยกออกมาจากกันเพราะว่าทราบว่าพี่ของคุณกำลังจะทำอะไร
คุณรินทร์ไม่ขึ้นมาหรอก พวกเรารีบทำให้เสร็จอย่างเคยดียิ่งกว่า พี่ทนไม่ได้แล้ว..” ธารกล่าว
ไม่รอคอยคำตอบ เขาจับท่อนเนื้อจ่อกับรอยแยกกลางลำตัวของน้องสาวแล้วก็เบาๆดันเข้าไปในร่องรักของคุณช้าๆ
“อูยย…
เบาๆก่อนนะคะ เล็กเสียวไปหมดแล้ว” น้องสาวร้องครวญเมื่อท่อนเนื้อของพี่คุณเบาๆจมหายเข้ามาในร่องรักครั้งละนิดกระทั่งมิดด้าม
อืมม…” ทั้งสองถอนใจออกมาพร้อมเพียงกันเมื่อคิดว่าโหนกเนื้อของแต่ละข้าง แนบสนิทจนถึงสัมผัสได้ถึงเส้นไหมของทั้งสองที่บดแทรกกันไปๆมาๆ
น้ำนอนนิ่งแช่ท่อนเนื้ออยู่ในร่องรักของน้องสาวด้วยความเสียวแต่ว่าเขาก็จำเป็นต้องเริ่มขยับเขยื้อนตัวโยกเอวใส่ร่างของคุณเมื่อมีความคิดว่าร่องรักของคุณขมิบตอดเบาๆเสมือนเป็นการเร่งเร้าให้เขาทำต่อได้แล้ว ร่างที่พักผ่อนอยู่ข้างล่างแอ่นกายขึ้นรับแรงชนอย่างมากถ่วง สองมือกอดรัดร่างของพี่คุณไว้แน่น เล็บจิกบนแผ่นข้างหลังกระทั่งสายธารรู้สึกเจ็บ แม้กระนั้นเขาทราบดีว่าน้องสาวของตัวเองมีหงุดหงิดตามแรงบดขยี้ของเขา ร่องรักของคุณบีบกระชับแน่นจนถึงเขาแทบจะขยับท่อนเนื้อมิได้ถึงแม้ว่าทั้งสองผ่านเกมสวาทด้วยกันมาหลายหนแล้วตั้งแต่อยู่ในกรุงเทวดา
สัมผัสของความนิ่มนวลที่ได้รับจากอีกทั้งร่างรวมทั้งเนินเนื้อของคุณ ทำให้น้ำเริ่มเก็บกลั้นอารมณ์ไว้ไม่อยู่ เอวที่ขยับชนอยู่บนร่างของน้องสาวเริ่มเร่งความเร็วขึ้น นำมาซึ่งการทำให้ร่างที่พักผ่อนอยู่ข้างล่างจำเป็นต้องกระเด้งตัวขึ้นรับเร็วขึ้นตามไปด้วย
พี่โตเล็กเล็ก…” คุณหายใจหอบ เสียงสั่นเครือ ครวญด้วยความเสียวเมื่อมีความรู้สึกว่าที่หมายของคุณใกล้เข้ามาแล้ว
เล็กพี่ก็ใกล้จะถึงแล้ว…” สายธารร้องครวญคร่ำ ท่อนพื้นที่ลอดเข้าออกในร่องรักของน้องสาวเร่งความเร็วขึ้นจนถึงถี่มาก ก่อนที่จะบดขยี้ท่อนเนื้อเข้าใส่ร่างคุณอย่างมากถ่วงและก็กดแช่ทับไว้อย่างงั้น
อำเภอ.อ้า…..” ทั้งสองครวญประสานเสียงกัน เมื่อท่อนเนื้อของธารฉีดน้ำรักเข้าใส่ร่องรักของน้องสาวเต็มแรง หยาดหยดของเหลวพุ่งกระทบกลีบเนื้อข้างในของคุณ น้องกรีดออกมาเบาๆกระตุกไปทั้งยังร่าง กล้ามขมิบตอดท่อนเนื้อของพี่ชายคุณอย่างไม่เป็นจังหวะ รับกับการฉีดหยาดหยดของเหลวเข้าไปในร่างคุณอย่างล้นหลาม ร่องรักหลั่งน้ำรักออกมาจากด้านในกระทั่งเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับน้ำรักของพี่ชายที่ฉีดเข้ามาจนถึงเต็มท้องน้อยของคุณ

สายธารนอนแช่แท่งเนื้อในร่องรักของน้องสาวอยู่อย่างงั้น ทั้งที่ฉีดน้ำรักเข้าไปในร่างของคุณจนกระทั่งหมดแล้ว ส่วนน้องนอนนิ่งอยู่ใต้ร่างสูงใหญ่ของพี่ชายคุณที่ยังคงหอบหายใจเบาๆจากการออกแรงใส่ความสุขเมื่อสักครู่
พี่โตเบื่อเล็กมั๊ยขา..” น้องสาวถามเบาๆพี่ชายก้มตัวมายิ้มให้
บ้าแล้ว คนใดกันแน่จะไปเบื่อเล็กกันล่ะ..” เขาบอกพลางกัดจมูกน้องสาวเบาๆคุณหัวเราะคิกด้วยความจะกะจี๋ ก่อนบอกต่อ
ก็พวกเรามีอะไรกันมาตั้งนานแล้ว เล็กกลัวว่าพี่จะเบื่อ” น้ำเสียงมีความน้อยอกน้อยใจ หนักใจ พี่ชายรีบขยับเขยื้อนตัวกลับลงจากร่างสวย แล้วก็สลับดึงร่างคุณขึ้นไปนอนอยู่บนผู้แทน เพื่อไม่ให้คุณอึดอัด
จนถึงทุกวันนี้พี่ก็มิได้สมรสหรือมีอะไรกับคนไหนเนื่องจากพี่รักเล็กนะ แล้วพี่ก็รู้ว่าเล็กรักพี่เช่นกัน” พี่ชายกล่าว น้องสาวทำหน้าย่นย่อ กัดปลายจมูกเขาคืนเบาๆ
ขี้ตู่กลางนาผู้ใดกันแน่เค้าไปรักตนเอง ตนเองทำร้ายเค้าต่างหาก” น้องสาวโต้เถียง ธารหัวเราะเบาๆ
พี่เห็นด้วยว่าหนแรกพี่รังควานเล็ก แต่ว่าคราวหน้ามานี่ ดูเหมือนกับว่าเล็กจะทำร้ายพี่ต่างหากนะ” พูดเสียงหัวเราะ น้องสาวอุทานเบาๆตีทรวงอกพี่ชายดังบึก
บอกแบบงี้ได้อย่างไรกัน แล้วตนเองมารังเอ็งเค้าเพราะเหตุใดล่ะ” พี่ชายยิ้มให้
ไม่เคยรู้สิ พวกเราอยู่ร่วมกันตั้งแต่เด็ก เพียงพอเล็

Leave a Reply